Crescendo heeft zich in relatief korte tijd al twee keer bewezen als een rijzende ster aan het firmament. De rek is er nog niet uit en opnieuw zal het orkest proberen een hogere trede op de muzikale ladder te bereiken. Crescendo opende het concert met een fraai gedragen deel uit "Versailles" van Serge Lancen. Hierna waren de muzikanten goed opgewarmd voor  "The legend of Flathead Lake" van Carl Wittrock, dat verhaalt over de evenknie van het Monster van Loch Ness, maar dan in het Amerikaanse Montana. Het boeiende en pakkende muzikaalbeeld van Montana Nessie eiste veel capaciteit en inlevingsvermogen van de muzikanten, maar Crescendo had genoeg reserves in huis. Ook de prachtige rondingen en blinkenden versierselen die de delicate "Third Suite for Band" van Alfred Reed charme geven, kregen een piekfijn instrumentaal jasje aangemeten.

Na een lange periode met vele muzikale hoogtepunten onder leiding van dirigent Hennie Ramaekers, is harmonie Wilhelmina nu met frisse moed begonnen aan een nieuw hoofdstuk in haar bestaan met Fried Dobbelstein aan het roer. IJs en weder diendende zal dit voor het eerst resulteren in een klinkend succes tijdens de deelname aan het muziekconcours op 7 december in het Muziekcentrum. De 'tussenstand' die het orkest tijdens dit concert doorgaf was kwalitatief zo overdonderend, dat een goede afloop bijna niet kan uitblijven. Dat begon al bij de transcriptie van het orgelwerk "Chaconne' van Dietrich Buxtehude. Een fraai uitgebalanceerde orgelklank golfde door in het hele orkest. Een goede en stabiele opbouw, vele interessante klankdetails en spanning en ontspanning, gaven indrukwekkend vorm aan de uiterst dynamische muziek bij 'Macbeth' van Alexander Comitas. Met een weergaloze uitvoering van 'Al Piemonte' besloot Wilhelmina op grootse wijze haar optreden.

door Karel Masselink: Uit de Twentsche Courant Tubantia van 27-10-2008.